Υπάρχει τεράστιο πρόβλημα στην αγορά ρε παιδιά

ωωωωφφφφφφφ


Από πού να αρχίσω και που να τελειώσω..

Εκεί που είχαμε τη ρέγουλά μας, ήμασταν εργατικοί, συνεπείς στις υποχρεώσεις μας, προγραμματισμένοι και όλα αυτά, ξαφνικά σκάνε βόμβες- κανόνια. Και ενώ κάποτε αυτές τις βόμβες τις ακούγαμε στις ειδήσεις ή τις διαβάζαμε στις εφημερίδες, μερα με τη μερα τις ακούμε όλο και πιο δυνατά, πιο δυνατά , ώσπου σκάνε και στο σπίτι μας μέσα!!!!



Πρώτη φορά έχω τέτοιο πρόβλημα με ακάλυπτες επιταγές. Που θα πάει αυτό? Τι θα γίνει? Ολοι περιμένουμε ότι κάτι θα αλλάξει, κάτι θα γίνει αλλά όλο και χειρότερα. Και μιλάμε, μερα με τη μέρα βουλιάζει η αγορά. Κάθε μέρα! όχι καθε μήνα ή καθε χρόνο αλλά ώρα με την ώρα!!!!!!!!!! Έφτασα σε σημείο να μην θέλω να πηγαίνω στη δουλειά γιατί φοβάμαι τι θα ακούσω.


Και συν τοις άλλοις δεν έχω πού να πω τον πόνο μου. Γιατί οι φίλοι μου ή είναι τακτοποιημένοι στο δημόσιο, ή σε ημιδημόσιο, ή στον Δήμο, ή είναι παντρεμένες με δημόσιους υπαλλήλους, ή δουλεύουν σε τράπεζες, ή γενικώς σε πράγματα που κατά κάποιο τρόπο τους εξασφαλίζουν ένα εισόδημα μακριά από κινδύνους. Μόνο εγώ είμαι εργοδότης στην ελεύθερη αγορά του σήμερα.

Και ναι μεν οι φίλοι και γνωστοί λένε ότι καταλαβαίνουν τον πόνο μου όταν τους τον λέω, αλλά άλλο να το ζεις στον ύπνο σου και στον ξύπνιο σου κάθε μέρα, και άλλο να στο λένε και να το φαντάζεσαι αλλα μετά να γυρίζεις στην ασφάλεια του σπιτιου σου.

Και αν έχεις τέτοιο πρόβλημα όπως εγώ, πώς ειναι δυνατόν μετά να είσαι καλά και στα άλλα? Στις παρέες, στα χόμπι και στα συναισθηματικά? Από πού? Αφού με το που κάθομαι λίγο να ξεκουραστώ έρχονται στο νου μου οι λογαριασμοί, οι τράπεζες και οι επιταγές που ναι μεν έχω να λαμβάνω αλλά δεν ξέρω πλέον αν θα έχουν χρήματα στην λήξη τους ή θα είναι άχρηστα κωλόχαρτα. Και αυτά τα κωλόχαρτα θα πρέπει να τα καλύψω εγώ με δικά μου λεφτά. Και που θα τα βρώ τόσα ρε παιδιά? Θα τα γεννήσω?

Τώρα θα μου πεις: εντάξει, ακόμα στέκεσαι στα πόδια σου μην παραπονιέσαι. Ως ποτε όμως? Το Τί ακούω κάθε μέρα στη δουλειά απο συναδέλφους και μη, είναι ΑΛΛΟ πράγμα. Χριστέ μου βοήθα μας. Βοήθα με!



Σήμερα είναι Παρασκευή. Ας προσπαθήσω να μην τα σκέφτομαι. Τουλάχιστον να προσπαθήσω.

gademissa: Τον έτζασα...

Blogger (το πρόγραμμα του blogspot.com) : Ποιόν καλέ?


gademissa: Τον καινούργιο γκόμενο, τον... "μικρό".

Blogger: Γιατί?????

gademissa: Αμα σου πω δεν θα το πιστεύεις.

Blogger : Τι καλέ, τι?? αχ πες- πες -πεεεες. Εχω μια τρελή διάθεση για κουτσομπολιό σήμερα. Βλέπεις φύγαν όλοι σε διακοπές και έχω πεθάνει στην βαρεμάρα.

gademissa: Καλα θα σου πω, έτσι για να μαθαίνεις τι συμβαίνει στον έξω κόσμο. Στο..... ¨μπουρδέλο¨ που λεει και ο σοφός λαός .


Λοιπόν, με λίγα λόγια: ο τύπος έπινε.



Blogger: Τι??? Ε -Π- Ι- Ν- Ε? Αλλο φρούτο κι αυτό!


gademissa: Ναι, άστα να πάνε.


Και με ενημέρωνε η φιλη η "πρώην ξενιτεμένη" οταν μου έκλεινε εκείνα τα παλιά τα τυφλά ραντεβού : " ο ταδε μου έλεγε δεν πινει, δεν καπνίζει, δεν χαρτοπαίζει" και εγώ τότε, μέσα στην αθωότητά μου, αναρρωτιόμουν απο μέσα μου "τι περίεργες λέξεις είναι αυτές? γιατί μου τις λέει?" . Αφου θεωρούσα δεδομένο ότι αυτά δεν συμβαίνουν στον δικό μου μικρόκοσμο.



Ε λοιπόν νά που συμβαίνουν. Και μάλιστα συχνά! Ο,τι συμβαίνει εκεί έξω, λογικό είναι να συμβεί και στον μικρόκοσμό μου. Οσο είσαι κλεισμένος στην σιγουριά του σπιτιού σου και της παρέας σου όλα είναι ξένα και μακρινά. Αμα βγείς λίγο παραέξω τότε βλέπεις ότι όλα, λίγο ως πολύ, σε αφορούν.

Αλλα ας αφήσω τις πολυλογίες και ας γυρίσω στο θέμα.

Ηταν ωραίος τύπος, με το στυλάτο ντύσιμο, με τις μοντέρνες μουσικές του, τη δική του δουλειά και μάλιστα καλή, ήταν άνετος οικονομικά, μια χαρά παιδί! Αφου αναρρωτιόμουν πώς αυτό το κελεπούρι ξέμεινε μοναχούλι του! Ελα όμως που....


.... όποτε τον έβλεπα βρωμούσε αλκοόλ και τσιγαρίλα. Ακόμα και αν δεν μύριζε στην αρχή, με το που έμπαινε στο σπίτι αρχιζε να πίνει και να καπνίζει πακέτα και μπουκάλια ολόκληρα. Εφτασα στο σημείο να φοβάμαι με τον τύπο, μήπως μέσα στην θολούρα της μέθης του μου κάνει και κανένα κακό!!!! Μήπως πηδήξει απ το μπαλκόνι και βρω τον μπελά μου (πού να τρέχω τώρα σε αστυνομίες), ή μήπως πάρει απ την κουζίνα κανένα μαχαίρι και με καθαρίσει ξαφνικά μέσα στον ύπνο μου! είχαμε λογοφέρει ένα βράδυ και φοβήθηκα πραγματικά για την ζωή μου!



Τώρα, θα μου πεις, με έναν μεθυσμένο τα βγάζεις πέρα?



Οχι βέβαια.

Μόνο να φύγεις το γρηγορότερο. Ουτε υπομονή, ούτε καλοσύνες ,ούτε τίποτα. Μόνο...τρεχάτε καλά μου ποδαράκιαααα.

Ασε πια και αυτό με το τσιγάρο. Πώς να φιλήσεις ένα στόμα και να το φχαριστηθείς, όταν βρωμοκοπάει μπόχα τσιγαρίλας. Ηταν σαν ένα τσαρούχι να μπαίνει στο στόμα μου και να ψάχνει... χωρίς να ξέρει και αυτό τι. Οσο για το σεξ.... ας μην πω καλύτερα.

¨χέρια πόδια στην αυλή
κι όλα ... χώνονται στο ...νί¨

Ναι ρε παιδιά, αυτό έκανε το άτομο. Νόμιζε ότι το να χώνεις ό,τι μπορείς όπου μπορείς, είναι έρωτας. Έ όχι ρε φιλαράκι. Ο έρωτας ο σωστός προϋποθέτει σκέψη, προσπάθεια, παρατήρηση των αντιδράσεων του συντρόφου, χειρωνακτική και στοματική εργασία, σωματική και στοματική καθαριότητα, προφύλαξη και πολλά πολλά άλλα που μάλλον δεν θα μάθεις ποτέ γιατί δεν έχεις όρεξη να το δουλέψεις το πράμα.

Σου λέει αυτός ¨λίγο θα χαιδέψω, λίγο θα πασπατέψω και μετά θα μπώ και θα κουνιέμαι. ΄Η μάλλον θα μπω και θα βάλω αυτήν να κουνιέται. Εγώ θα είμαι αραχτός και θα απολαμβάνω. Ε ρε γλέντιααα Χο χο χοοο¨. Αυτό νομίζει ότι είναι η όλη υπόθεση.
Μα αν ήταν έτσι αγοράκι μου γλυκό παίρναμε και έναν δονητή που την δουλειά μας την κάνει. Τι να σε κάνουμε εσένα?

ουστ-ουστ απο κει πέρα.




Αλλά το ρεζουμέ είναι ένα και σημαντικό:



Μακριά απ το ποτό παιδιά. Οσο καλό παιδί και να είναι ο άλλος - μακριά. Γιατί όταν πιει κάποιος δεν ελέγχει τον εαυτό του, και στη θέση του καλού παιδιού μπαίνει ένας άγνωστος. Ισως ένας βίαιος μαλάκας.


Και, τουλάχιστον εγώ προσωπικά, δεν έχω το χρόνο, ούτε κουράγιο και διάθεση να κάθομαι, να ασχολούμαι και να προσπαθώ να θεραπεύσω ή να βοηθήσω τέτοια άτομα (όσο και να μου αρέσει κάποιος, γιατί αυτό το αγόρι μου είχε αρέσει πολύ στην αρχή, και μπορώ να πώ ότι το συμπαθώ ακόμα).
Ασε που, αν ο άλλος δεν έχει τη διάθεση να το γιατρέψει απο μόνος του, τοτε κανείς δεν μπορεί να κάνει κάτι. Μάταιος ο κόπος.



Αλλα δεν πειράζει- όλα καλά.


Μπορώ να πω ότι πέρασα περίεργα, αλλά όλο αυτό μου άρεσε κατα κάποιο τρόπο. Ερχομαι σε επαφή με καταστάσεις που δεν ηξερα, και έχουν κάποιο εγκυκλοπαιδικό ενδιαφέρον.




Εχω μια μικρή μελαγχολία που ξαναείμαι μόνη μου, όπως είναι φυσικό, αλλά νιώθω γενικά πιο γεμάτη.


Μου συμβαίνουν πράγματα πολλά και διάφορα, πράγματα που δεν έχω τον χρόνο οχι μόνο να τα γράψω εδω μέσα αλλά ούτε και να τα καλοσκεφτώ, αλλα χαίρομαι γι αυτά. Οσο χαριτωμένα, χαζά, ηλίθια, ή δυσάρεστα και να είναι.






Αυτά τα νέα της gademissaaaas.

Αντε και την επομενη φορά που θα μιλήσω ευχομαι να είναι μόνο καλά και ευχάριστα.







ps. Δεν ξέρω αν έχει σημασία, αλλά τον μπεκρή τον γνώρισα μέσα απ το φ εισ book. Ομως δε βαριέσαι, ολα μέσα στη ζωή είναι :)

Ερως

Έεεερωταααας.....

Αχ έεεερωταααας

Ειμαι ζαλισμένη από έρωταααα -Αχ έρωταααα .....


Blogger (το προγραμμα του blogspot.com) :Είναι μικρότερος πρόσεχε. Την έχεις ξαναπατήσει με μικρότερο και δεν σου βγήκε.

gademissa :Ε, δεν τον περνάω και 100 χρόνια πια!!!! Αν τα ζουμπίξεις λίγο, είναι 4 όλο κι όλο. Είμαστε της ίδιας γενιάς σχεδόν. Λαλαλαααα

Έρωτααας -αχ εεεερωτααας- λαλαλαααα.


Blogger :Τοο ...χμ....κάνατε???

gademissa: Όχι ακόμα. Το μωρό μου δεν βιάζεται και μ αρέσει αυτό. Έεερωταααας- αχ έεερωταας- λαλαλαααααααα

αχ μην με παρεξηγεις, ειμαι και λιγακι ζαλισμενη απο το πιοτο....

Blogger: Είναι εκείνος ο μικρος που ελεγες τις προάλλες?

gademissa: οχι αλλος. Για εκεινον θα σου πω αλλη φορα. Αυτος ειναι αλλος και απο το... faσμπουk.
Το βαρεθηκα αυτο το φεισ-μπ-ουκ, είναι η αλήθεια. Ολο το βριζω και το βγαζω σκαρτο, αλλα ολο εκει γυρνάω. Ομως τελικά, νομίζω οτι ψάξε- ψάξε, τον βρήκαααα! λαλαλαλαααα

Blogger: Εσύ ολο λαλαλα εισαι και όλο μόνη καταλήγεις.

gademissa: ναι το ξερω, και γι αυτό είχα ορκιστεί ότι δεν θα ξαναμιλήσω εδω μεσα γι αυτά, αν δεν γίνει κάτι σίγουρο. Γιατί όλο εδω τα λέω και όλο γρουσουζεύονται. Αλλα δεν άντεξα και πάτησα τον όρκο μου...

Τον πατησαα για σενααααα,
κομμάτιααα οι όρκοι
που χα κάνειιιιι


αααχχχ θα γινω και στιχουργός..... μωρό μου για σένα.........


λαλαλαααααα

Εκτακτη ανακοίνωση:

¨Πού θα πάει αυτή η κατάσταση ρε παιδιά????¨

Φύλλο δεν κουνιέται στην αγορά. Υπάρχει μεγάλο πρόβλημα. Φτάσαμε να πληρώνουμε τους υπαλλήλους μας, και για μας να μην μένει τ ί π ο τ α. Με 80€ την έβγαλα την προηγούμενη βδομάδα. Πλήρωσα τους υπαλλήλους και δεν είχα γιαμένα!!!

Κόσμος δεν μπαίνει στα μαγαζιά. Οι επιταγές σιγά σιγά γίνονται άχρηστα χαρτιά. Και φοτρωνόμαστε και τα τα έξοδα για το σφράγισμα.

Ολοι κάνουμε υπομονή και περιμένουμε ότι κάτι θα αλλάξει. Αλλά ως πότε???

Παιρνουμε τηλέφωνο ο ένας τον άλλο οι συνάδελφοι, και ρωτάμε αν μπήκε πελάτης στο δικό του μαγαζί. Πλέον το λεξιλόγιο μας αποτελείται απο τις λέξεις = πελάτης, επιταγή, αυτοκτονώ, ταμείο, δόση, κλέψω τράπεζα, ασφάλιστρα, μετρητά, τι θα γίνει, θα έχω τύψεις αν ληστέψω, παπάς να μας διαβάσει, συμμορία, ΔΕΗ ΟΤΕ μπουρλότο, βουλή μάσκα λοστός, και διάφορα τέτοια. Και να φανταστείς είμαστε μορφωμένοι άνθρωποι, ευαίσθητοι, νοικοκυραίοι, με τα πανεπιστήμιά μας και την καλλιέργειά μας....

Το τι νεύρα και τσατίλα έχω με όλα αυτά που γίνονται δεν λέγεται. Θελω να βγω και να τα κάνω όλα λίμπα. Τρώνε τρώνε τρώνε απο το δικόμου το υστέρημα, και αυτό που γίνεται είναι να μην κοιμάμαι εγώ τα βράδυα απο το άγχος, και αυτοί να γλεντάν στα γιοτ τους και στις βίλες τους. Με τα ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΛΕΦΤΑ!!!!!!!!





Blogger (το πρόγραμμα του blogspot.com): τι λες βρε παιδάκι μου!!! βρε κορίτσι μου, περνάς τέτοιο λούκι και δενλες τίποτα τόσο καιρό?? ομως αφου εχεις τον γκόμενο, κάπως μετριάζεται ο πόνος σου, έτσι δεν είναι?

gademissa: ποιος ο μεγάλος? ο πενηντάχρονος? ααα άστον, πάει αυτός. Τελείωσε στον μήνα πάνω. Αλλά θα στα πω άλλη ώρα, γιατί τώρα έχω τσατίλα μεγάλη.

Blogger: .....καταλαβαίνω. Ξέρεις.... και η μοναξιά επιτείνει την άσχημη ψυχολογία. Πουρ τσάιλτν.

gademissa: εεεε.... όχι ακριβώς. Χεχε. Γίνεται παιχνίδι με έναν ... χμ .....λίγο μικρότερό μου. Ομως με όλα αυτά τα οικονομικά προβλήματα, δεν νιώθω καθόλου ερωτικά. Δεν μπορώ να είμαι χαχαχά και χαχαχού, αφου έχω αυτό το βάρος στην καρδιά και στο μυαλό.
Και φοβάμαι μην τον χάσω..... Προσπαθώ να υποκριθώ την χαρούμενη και την ανάλαφρη όταν είμαστε μαζί , αλλά δεν ξέρω αν το καταλαβαίνει.

Blogger: Αυτό είναι τελικά το πρόβλημά σου??? το να είσαι χαρούμενη με τον γκόμενο? το αν θα το καταλάβει? Απο δω το έχεις -απο κει το έχεις -στα γκομενιλίκια το πήγες πάλι......
Γι αυτό όοοολος αυτός ο πρόλογος??? Ε άιιιι........



.....κλικ.....



gademissa: όχι ρε συ, δεν κατάλαβες, η αγωνία μου είναι γενικότερη .... δεν.... Blogger?.......


EEEE .........Bloggeeeeeeeeeeeeeeeeeerrrrrrr.......




....εφυγε ο μάλαξ. Και γω πού θα τα πω τώρα όλα αυτά που με πνίγουν??? ...... θα προσπαθήσω να τον πετύχω ξανά αυτές τις μέρες.....

Τρια λαρί λαρόοοοοο..........

λαρι λαρι λαρΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ....



Blogger (το προγραμμα του blogspot.com): Άϊιιιιιιιιιιιιιιιι, το ηχείο μου καλέ!!! Πάει ... κάηκαν τα πηνία μου ..... σταμάτα να γκαρίζεις!

gademissa: Γκάρισμα για σένα- λουλούδια στα αυτιά άλλων....... χιχι!

Blogger: Ποιανού δηλαδή????

gademissa: .... κάποιου .... :)

Blogger: Τι ... προέκυψε γκόμενος?????!!!!!!

gademissa: Αααα, πολύ περίεγος είσαι. Δεν σου λέω για να σκάσεις!!!

Blogger: Έλααα, πές μουυυυυ.

gademissa: Καλά θα σου πώ, αλλά δεν θέλω σχόλια, και μάλιστα για την ηλικία του. ΕΤΣΙ??

Blogger: Α! Για τον γέρο πρόκειται? καλά. Θα ακούω και δεν θα μιλάω. Μόνο ... επιφωνήματα θα βγάζω.


gademissa: Α έτσι έ? Και εγώ τότε.... τριαααα λαρίιι



λαρΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ.






Blogger: Καλάαα λυπήσου με, δεν θα βγάλω κίχ.

gademissa: Εντάξει τότε. Είναι ΑΥΤΟΣ. Ο μεγαλούτσικος. Αχχχχχχχ

Blogger: Ο ΠΕΝΗΝΤΑΡΗΣ ???????????? Τζίζους κράιστ χέλπ δατ πουρ γούμαν!



gademissa: Τριααα λαριιι


λαρΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ





Blogger: ΚΑΛΑΑΑΑΑ, συγνώμην. Ο .... πενηντάρης?.... :)

gademissa: Τώρα το πας καλά. Μπροστά σ αυτόν αγόρι μου, δεν πιάνουν μπάζα ούτε οι εικοσάρηδες. Είναι γλύκας, είναι τέλειος. Αχχχχχ.


Blogger: Μα καλά .... περίμενε λιγάκι, μην προτρέχεις. Το "κάνατε" πρώτα απ όλα? γιατί ξέρεις ... λένε ότι οι πενηντάρηδες δεν μπορούν "οργανικά" να κάνουν και πολλά πράγματα ..... λένε δηλαδή ότι η ... χμμμ .... στυτικότητά τους είναι περιορισμένη λόγω προβλημάτων υγείας που προκύπτουν...


gademissa: Θα σου πω, γιατί αυτό με απασχολούσε και μένα. Είναι μια χαρά το παλικάρι μου!!!! και απο σεξ .... τι να σου λέω!!! Τον έρωτα που έκανα με αυτόν δεν τον έκανα στην ζωή μου όλη!!! Τι να τα κάνεις τα 30 άρικα και τα 40 άρικα που το μόνο που ξέρουν είναι να κάνουν γυμναστικές επιδείξεις, και τίποτα άλλο. Εκείνοι παιδάκι μου, όχι μόνο δεν ξέρουν να κάνουν σεξ, αλλά δεν .... γλύφουν κι όλας. Και συγνώμη για το λεξιλόγιό μου αλλά αγανάκτησα η γυναίκα!!!!


Το ένα τους μυρίζει το άλλο τους ξυνίζει. Και όλο με τον εαυτό τους ασχολούνται, τα επαγγελματικά τους, τα άγχη τους , τα προσωπικά τους, τα ψυχολογικά τους, την κούρασή τους, τα έτσι τους και τα αλλιώς τους. Αϊ σιχτίρ πια!
Αυτός είναι παθιασμένος ως το κόκκαλο. Και αυτό το πάθος παρασύρει και εμένα. Και έτσι κάνω και λέω πράγματα που πρώτη φορά στη ζωή μου τόλμησα. Και είναι τόσο γλυκούληηηηης :)

Και όχι μόνο αυτά, αλλά ασχολείται πραγματικά με μένα.







Blogger: Ποιός ξέρει ποιον κακομοίρη γέρο βρήκες, που τρελάθηκε απο την αγαμία και βγάζει όλη την στέρησή του σε σένα. Έρμη gademissa .... τς τς τς τς .... τι κατάντια :(




gademissa: Χα! ποιός κακομοίρης καημένε μου! Αυτός δεν είναι όποιος κι όποιος. Είναι ένα πρόσωπο, θα έλεγα δημόσιο, κατα κάποιον τρόπο. Πολυπράγμων. Ταλαντούχος. Και με κορμί μια χαρά! Δεν θα πω παραπάνω αλλά απορώ πώς αυτός διάλεξε εμένα .....

Blogger: Και που τον γνώρισες? Έτσι για να έχουμε καλό ρώτημα?

gademissa: Απο το φέις book φυσικά! απο πού αλλού? Αφού όπως πολύ καλά ξέρεις, οι γνωριμίες μου είχαν στερέψει, ο κύκλος μου έμενε στάσιμος τα τελευταία χρόνια. Και όπως επίσης ξέρεις, ξεκίνησα ένα νέο χόμπι. Αλλα μήν βλέποντας και εκεί φως, ξεκίνησα και άλλο ένα. Εγινα χίλια κομμάτια να πηγαινοέρχομαι εδώ και εκεί. Αφού κοιμάμαι όρθια (κυριολεκτικά) στις καρέκλες στα μαθήματα και στο άθλημα. Ομως ο κόπος μου απέδωσε!

Αυτός είναι ένα άτομο απο τον κύκλο του ενός απο τα καινούργια χόμπι. Και τον έκανα φίλο μόνο και μονο γι αυτό, χωρίσ ποτέ να φανταστώ που θα οδηγούσε. Ομως αυτός, είδε κάποια πράγματα σε μένα, το χιούμορ μου και την ειλικρίνειά μου, και με ξεχώρησε. Μην με ρωτάς πως τα ξέρω εγώ αυτά, εγώ που είμαι τόσο ανασφαλής και που δεν πιστεύω στον εαυτό μου. Κάποια πράγματα τα αναγνωρίζω σε εμένα και κατάλαβα ότι αυτά τον τράβηξαν πρώτα, εκτός βέβαια απο την εξωτερική μου εμφάνιση που τολμώ να πώ ότι είναι στα πολύ χάι της. Είμαι αδύνατη κατ αρχάς, και όμορφη.... ναι τολμώ να το πώ επιτέλους και δημόσια. Ειμαι μια όμορφη κοπέλα που ο Θεός την προίκησε με καλή επιδερμίδα και έτσι φαινομαι νεότατη. Γιούπιιιιιιι !!!!!!



Blogger: Μα καλά, αυτός σε αυτή την ηλικία δεν έκανε οικογένεια?
Μπαααα .... κρυφοομοφυλόφιλος είναι και σε θέλει για καμουφλάζ.



gademissa: Ε άι και γαμήσου πρωί πρωί! Παλιομαλάκα , που θα μου προσβάλεις το αγόρι μου! Έκανε οικογένεια πριν χρόνια, χώρισε και τώρα είναι ελεύθερο πουλάκι! χαχα! και κυνηγάει ... εμένα! γιούχουυυυυυυ

Blogger: Σύνελθε gademissa. Τι έπαθες? Πού είναι τα όνειρά σου για παιδιά και οικογένεια? αυτός σε λίγο θα πάρει σύνταξη, θα βγάλει καρδιές, χοληστερίνες, νεφρά, αλτσxaimer, άσε που δεν θα θέλει να κάνει ξανά παιδιά. Και ζει και σε άλλη πολη όπως μου είπες τις προάλλες.

gademissa: Δεν με νοιάζει τίποτα. ΜΑ ΤΙΠΟΤΑ. Ζω το τώρα, και είναι τόσο όμορφο! ααααχχχ. Τον θέλω τόσο πολύ, και το κυριότερο, νομίζω ότι ταιριάζουμε καταπληκτικά! Γελάω μαζί του. Το πιστεύεις??? πρώτη φορά στη ζωή μου γελάω με γκόμενο! Εχουμε το ίδιο χιούμορ. Και πολλές φορές συμπληρώνουμε ο ένας τον άλλο.

Και όπως μου είπε η φίλη η ξενιτεμένη, όταν της ανέφερα τους ενδοιασμούς μου (τους ίδιους που έχεις και συ) μου είπε

<<Καλύτερα να βρίσκεσαι μιά στο τόσο με αυτόν, να γελάς, να περνάς καλά και να γεμίζεις τις μπαταρίες σου, παρά να ζεις με κάποιον που θα σου γυρνάει τ άντερα κάθε μέρα, και θα πρέπει να τον υπηρετείς κι όλας>>.

Σοφή κουβέντα. Τό ίδιο μου είπε και η ατρόμητη φίλη μου. Και τελικά μπορώ να πω ότι είχαν δίκιο. Οσο για παιδιά και οικογένειες, δεν μου έχουν φύγει τελείως απο το μυαλό . Κάπου πίσω κρυμμένα υπάρχουν, αλλά πήραν αναστολή για λίγο.

Ασε με όμως τώρα γιατί όπως βλέπεις κάνω κούρα ομορφιάς. Ξυρίσματα, αποτριχώσεις, φτέρνες, νύχια, πιστολάκι το μαλλί, δόντια, αυτιά, αρώματα κρέμες .....

Τρια λαρί λαρόοοοοοοοοοο









Blogger (μονολογεί): Μακάρι να παν όλα καλά gademissa. Ευχομαι να βρήκες επιτέλους αυτό που αναζητούσες. Ομως είναι δυνατόν??? είναι ποτέ δυνατόν εσύ, η gademissa, να βρήκες επιτέλους την ευτυχία?..............

....τικι τακα - τικι τακα - τικι τακα ...

Αχ σταμάτα καρδιά μου να χτυπάς!


τικι τακα - τικι τακα- τικι τακα..


Αφού σου λέω σταμάτα!!!! Δεν μπορείς να ερωτευτεις αυτόν τον άνθρωπο. Δεν γίνεται!!!!


τικι τακα - τικι τακα - τικι τακα....


Εσύ τα είχες όλα προγραμματισμένα . Αυτός είναι εντελώς έξω απ τα νερά σου. Ειναι απο άλλη πόλη κατ αρχάς, άρα δεν μπορεί να γίνει κανονική σχέση.


τικι τακα - τικι τακα - τικι τακα...


Μην με βάλεις σε περιπέτειες σε παρακαλώ, μην με κάνεις να τραβήξω αυτά που τράβηξα με τον Ταξιδιάρη....


τικι τακα - τικι τακα - τικι τακα....


Και ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΤΟΝ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΩΡΑ!!!! δεν μπορείς ούτε να συγκεντρωθείς στην προπόνηση! το είδες αύτό έμπρακτα σήμερα. Μα επιτέλους δεν το καταλαβαίνεις??????


τικι τακα - τικι τακα - τικι τακα....



Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό, δεν ....δεν ....ΔΕΝ ΣΟΥ ΛΕΩ! ΔΕΝ!!!


τικι τακα - τικι τακα - τικι τακα..........

.............








Blogger (το πρόγραμμα του blogspot.com): Μωρ τι μας λές!!!!!!! η απόσταση είναι το μεγαλύτερό σου πρόβλημα? γιατί δεν λές αυτό που πραγματικά σε προβληματίζει??


gademissa: Ασε με!!! δεν θέλω να σκέφτωμαιιιιιιι!!!


Blogger: Η ηλικία του είναι το πραγματικό σου πρόβλημα. Και τα στερεότυπα με τα οποία έχεις ποτίσει το μυαλό σου. Το γεγονός ότι είναι πολύ μεγαλύτερός σου δεν μπορείς να το χωνέψεις! Εσύ πήγαινες για μικρότερο ή συνομίληκο, και σου βγήκε μεγαλύτερος!!!! Ωωωωωωχχχχχχχχχχχ καλά να πάθεις. Το φχαριστήθηκα! Για να μάθεις ότι τη ζωή, την μοίρα, και την καρδιά δεν μπορεί να τα ορίσει κανείς.

ΜΑ ΚΑΝΕΙΣ

Τι να πω...

Νιώθω έντονη την ανάγκη να πω κάτι, αλλά ξέχασα πώς τα έγραφα.... τον τρόπο....




δεν έχω και το word στο νέο μου κομπιούτερ, παρά έχω μιαν άλλη 'ηλιθιότητα' που ούτε ξέρω πώς να την χειρίζομαι .... έχω και μακριά μανικιούρια (τρομάρα μου) οπότε δύσκολα πληκτρολογώ .... έχω φάει και έναν σκασμό γλυκά και αλμυρά οπότε η κοιλιά με ζορίζει και δεν μπορώ να ακουμπήσω στο γραφείο .... δεν θέλω να μιλάω και για την μοναξιά των ημερών που νοιώθω γιατί όταν την ακούς την συνειδητοποιείς κιόλας, και ξυπνάς από την όμορφη νιρβάνα των χριστουγέννων και ...... και ... και...

Blogger (το πρόγραμμα του blogspot.com): Μπα μπα μπααααα. Σαν τα χιόνιααααα! Που είσαι εσύ καλέ? Πώς και μας θυμήθηκες? Σε πιάσαν οι μοναξιές σου? Ηρθε η ώρα της εξομολόγησης τέκνον μου? Ξαναγυρίσαμε στα παλιά λιμέρια? Τι έγιναν οι χιλιάααδες faceμπουκικοί γκόμενοί σου?

gademissa: Σας ευχαριστώ για το δούλεμα μεσιέ. Το καταγράφω και αυτό ως χτύπημα της μοίρας και αποχωρώ αξιοπρεπώς.

Blogger: Ελα, έλα πλάκα σου κάνω. Τι έγινες εσύ? Ποιάς μοίρας? Τι "χτυπήματα" δέχτηκες πιά? Όλο στην κλάψα είσαι, αλλά μια χαρά σε βλέπω.

gademissa: Αλήθεια βρε blogger, μια χαρά σου φαίνομαι? Δηλαδή είμαι ακόμα ωραία? Κρατιέμαι? έχω πέραση? Για πόσο χρονών θα με έκανες δηλαδή αν με έβλεπες στο δρόμο? Για...χμμμ.... 33άρα ας πούμε δείχνω? Όχι πές μου, πες μου την αλήθεια, δεν παρεξηγώ εγώ.

Blogger: Ε ναι, τόσο φαίνεσαι. Τώρα που είσαι περιποιημένη και βαμμένη δηλαδή, γιατί ... χμ .... κάποιες φορές που σε πήρε το μάτι της οθόνης μου , κάτι βράδια κούρασης και μελαγχολίας έμοιαζες ... λίγο μεγαλύτερη.

gademissa: Λίγο ή πολύ? Και ποιο συγκεκριμένο βράδυ ήταν, θυμάσαι? Είχα βγεί ραντεβού τότε? Και με ποιον απ όλους? Εχει σημασία αυτό που ρωτάω, γιατί δεν μπορώ να καταλάβω τι έχουν πάθει οι γκόμενοι και δεν με κυνηγάνε.

Blogger: Έϊ κάτσε, περίμενε, για ποιους γκόμενους μιλάμε κατ αρχάς? Για τους φυσιολογικούς εκεί έξω ή τους faceμπουκικούς? γιατί άλλο οι μεν και άλλο οι δε. Θα έχεις καταλάβει επιτέλους ότι οι άντρες που ψάχνεις στο faceμπουκ είναι μια συγκεκριμένη ομάδα που δεν ξέρεις τι θέλουν, τι ανασφάλειες κουβαλάν, τι ζωή περνάν, τι δουλειές έχουν, τι υποχρεώσεις κλπ, και δεν υπάρχει κανένας τρόπος να τα μάθεις. Παρά μόνον να δέχεσαι αυτά που λένε , και να ελπίζεις ότι θα είσαι τυχερή και θα πέσεις σε ειλικρινές άτομο.

gademissa: Μίλησες για τύχη σε μένα??? Ξέχασες το όνομά μου....?



Blogger: ......................





gademissa: Tι έπαθες γιατί δεν μιλάς?......... Έφυγες??????

Πάει, μ απαρνήθηκε και το τελευταίο μ αποκούμπι.... πάω να σαβουριάσω τα κανταΐφια που είχα αποφασίσει να πετάξω, ως ένδειξη new year's resolutions ...... μα πού τα έβαλα?

Αχ όχι!!!

Shiiiit!!! τα πέταξα το πρωί στον κάδο :-(

FUCK!!!

Και ήθελα μια νοστιμιά για να γλυκάνω τον πόνο μου .... χμμμμμ.......η σακούλα του κάδου στο μπαλκόνι είναι καθαρή ... ήταν καινούργια ... στο κάτω-κάτω τι μπορεί να πάθαν, αφού έξω κάνει παγωνιά..... σαν ψυγείο είναι ....... μωρέ λές???????

Blogger: ΤΙ ΑΚΟΥΩ ΡΕ????? Απ τα σκουπίδια ????? Πας καλά? Εδώ είμαι και σε παρακολουθώ!!!!!!!!!!!!!!!

gademissa: Αχ Βloggerάκο μου!!!! Δεν με εγκατέλειψες ακόμα? :-)

Blogger: οχι ΑΚΟΜΑ, αλλά ..... μμμμμμμμμ.......τόση ώρα παρατηρώ σιωπηλά την φάτσα σου. ΤΙ ΤΗΣ ΕΚΑΝΕΣ ΜΩΡΗ ΤΡΕΛΗ????? Τι είναι αυτά τα ξέφτια που κρέμονται????

gademissa: Αχ τα είδες? σνιφ σνιφ.... φαίνονται έ? Φαίνονται πολυ ή λίγο? Φαίνονται απο μακριά ή απο κοντά? Αχ άσε, πού να στα λέω.......

.....πήγαμε με την “ατρόμητη φίλη” μου στον ονομαστό δερματολόγο για να μας δει και να μας καθαρίσει τα πρόσωπα, μπας και γίνουμε ωραιότερες και νεότερες. Έχουμε βλέπεις μεγάλο κάλο στον εγκέφαλο. Κάναμε λοιπόν έναν απαλό καθαρισμό ο οποίος όμως απλώς μας πατσαβούριασε για λίγες μέρες, και η αλήθεια είναι ότι νεότερες ή ωραιότερες δεν γίναμε. Εγώ όμως, αν και γενικώς πιο φοβιτσιάρα απο την ατρόμητη, είπα να τολμήσω κάτι παραπάνω , και ιδού το αποτέλεσμα. Φαίνεται πολύ?????

Blogger: ..............


gademissa: ΑΧ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΩΩΩΩΩ????

ΕΙΜΑΙ ΜΙΑ ΣΗΜΑΔΕΜΕΝΗΗΗΗ!!!

ΕΙΜΑΙ ΜΙΑ ΓΡΙΑ, ΓΕΡΟΝΤΟΚΟΡΗ, ΠΑΤΣΟΥΡΙΑΣΜΈΝΗΗΗΗΗΗΗΗ



.....σνιφ σνιφ....

Βlogger: χαχαχααααα


gademissa: Γελάς ρε με τον πόνο μου?

Blogger: Ελα ηρέμησε, δεν φαίνεται τόσο πολύ όσο νομίζεις, και σε λίγο θα περάσει, αλλά γιατί έτσι? Πώς και το αποφάσισες να πειράξεις το πολύτιμο δέρμα σου για το οποίο είσαι τόσο περήφανη?


gademissa: ε να, βγήκα με τους φεισμπουκικούς γκόμενους για καφέ, βγήκα και για ποτό, βγήκα και για φαγητό, αλλά όλο κάπου σκαλώνει το πράγμα, όλο κάπου κολλάει και δεν ξέρω πού! Εχω σκάσει πια!



Blogger: Πές μου την αλήθεια. Θα ήθελες πραγματικά να προχωρήσεις με όλους αυτούς?

gademissa: Εμμμ..... όχι με όλους, αλλά με καναδυο θα ήθελα!

Blogger: Μήπως αυτοί οι δυό θέλαν κάτι άλλο και όχι σχέση?

gademissa: Ξέρω και γώ? Και αυτό ρε διάολε ειναι κάτι που δεν μπορείς να τους το ρωτήσεις ευθέως. Τι ωραία που θα ήταν αν οι κανόνες ευγένειας δεν απαγόρευαν αυτή την απλή ερώτηση "συγνώμη κύριε, ενδιαφέρεστε για σχέση κανονική ή όχι?" οπότε θα ήξερα και εγώ να συμπεριφερθώ ανάλογα. Θα ανοιγόμουν ως χαρακτήρας απ την αρχή. Τώρα όμως, μη γνωρίζοντας τι θέλουν αυτοί, αναγκάζομαι και συγκρατούμαι. Και όταν συγκρατείσαι, μαζί με τα άσχημα κρατάς και τα καλά!

Blogger: Είσαι σίγουρη ότι συγκρατείσαι? Γιατί εγώ νομίζω ότι δεν μπορείς να συγκρατηθείς, και τελικά είσαι αυτή που είσαι παντού.

gademissa: Ξέρω γιατί το λες αυτό. Μιλάς για εκείνο το ομορφόπαιδο που με έκανε έξω φρενών! Ομως πες μου την αλήθεια βρε Βlogger. Πόση ώρα μπορεί μια γυναίκα να ανεχτεί ευγενικά έναν φαλλοκράτη που επιμένει να πατάει το γυναικείο φύλο μπροστά στα μούτρα της??

Έκανα υπομονή στην αρχή γιατί ήταν κούκλος το παιδί.

Ναι πασά μου, ναι αφέντη μου, ναι κούκλε μου, ότι πεις εσύ άρχοντά μου, αλλά απο μέσα μου έβραζα σε κάθε φαλλοκρατική αηδία που ξεστόμιζε. Ήθελα να τον ξαποστείλω και να σηκωθώ να φύγω, αλλά θυμόμουν τα λόγια της "φίλης της ξενιτεμένης" που έλεγε

"να μην τους αποπέρνεις απο την αρχή, μέχρι να τους τυλίξεις"

και υπέμενα. Ε, ώσπου είπε ότι “οι γυναίκες είναι τσουτσέκια που σήκωσαν κεφάλι" και τότε όλο το αίμα που μαζεύονταν επι 2 ώρες στο κεφάλι μου ήρθε και ξεχείλισε απο παντού! έγινα τούρμπο!!! Καπνοί εκτοξεύονταν απο κάθε πόρο του σώματός μου! Του ταπα ένα χεράκι ουρλιάζοντας σχεδόν, ηρέμησα μετά την έκρηξη, και μετά ...αυτός .... σιώπησε ξαφνικά! Με κοιτούσε τρομαγμένος και μαζεμένος στη γωνιά του.

"Τότε έπρεπε να τον αρπάξεις"

μου είπε η φίλη η ξενιτεμένη, κατόπιν εορτής φυσικά τηλεφωνικά."Υποτάχθηκε και ήταν δικός σου".

Αλλά εγώ πού να το ξέρω η έρμη εκείνη την ώρα? Δεν την είχα βλέπεις στο τηλέφωνο σε άμεση ανταπόκριση να μου δίνει on line οδηγίες. Kαι έτσι μετά απο λίγο φύγαμε και 'μη τον είδατε τον Παναή'.

Τι να έκανα ρε blogger? Πώς να το χειριζόμουν?


Blogger: Τι να σου πω και γω, δεν ξέρω! Ισως θα έπρεπε να μετρήσεις μέχρι το 5000 και μετά να μιλήσεις. Αν όμως έλεγε πράγματα που σε ενοχλούσαν ως άτομο, τότε καλά έκανες.

Όμως τι έγιναν όλοι οι άλλοι? γιατί είπες ότι βγήκες και με άλλους.



gademissa: Ένας άλλος, όμορφος και αυτός, δεν με άφηνε να σταυρώσω λέξη! Όλο μιλούσε! Πήγαινα και γω να πω κάτι, αλλά πιανόταν απ τις δικές μου λέξεις και έλεγε τα δικά του πριν προλάβω να ολοκληρώσω. Μιλάμε για απίστευτο πράγμα!!!!!! Δεν μπορούσα να ολοκληρώσω μια πρόταση!

Έλεγα πχ "πήγα διακοπές σε εκείνο το νησί ...", και πιανόταν απο τη λέξη νησί και έλεγε: "πήγα και εγώ σε κείνο το νησί και το και το..".

Περίμενα εγώ υπομονετικά να τελειώσει την πρότασή του και μόλις τελείωνε προσπαθούσα να συνεχίσω " και όπως σου έλεγα, σε εκείνο το νησί είχε εκείνο το μπαράκι και...." "Αααα σε εκείνο το μπαράκι πήγα και γω" έλεγε αυτός καπάκι " και είδα τον τάδε και τον τάδε διάσημο και μπλα μπλα -μπλα-μπλα".

Πόσο να αντέξει η gademissa με έναν τέτοιον παπάρα???? Μετά από μιάς ώρας προσπάθεια σταμάτησε η καημένη να μιλάει , ζωγράφισε ένα χαμόγελο στο πρόσωπό της, έβγαζε ανα τακτά διαστήματα και επιφωνήματα όπως:

“σοβαρά? Α! Έλα τώρα! Μα τι μου λές! Χαχα! Μα πόσα πράγματα έχεις κάνει! Έχεις δίκιο! Ναι έτσι είναι! Χαίρομαι που το λές! Κλπ κλπ”

και απο μέσα της έκανε νοερή προπόνηση στο άθλημα, ρίχνοντας κλεφτές ματιές στο ρολόι της πότε επιτέλους θα στεγνώσει το λαρύγγι του πολυλογά, για να πάει στο σπιτάκι της και να ησυχάσουν τα αυτάκια της, που θα βουίζουν μέχρι αύριο τ απόγευμα.....

Ελα όμως που μετά , την άλλη μέρα που ξυπνούσα το πρωί, βλέποντας το άδειο μου κρεβάτι (για νιοστή φορά) μετάνιωνα για την χτεσινή μου συμπεριφορά! "Αχ καλός ήτααααν" σνιφ "μια χαρά παιδί ήτααααν" σνιφ "και ας τον άφηνα να μιλήσει κι άλλο τι με πείραζε? σάμπως έχω και τίποτα ενδιαφέρον να πω εγώ? αχχχ έπρεπε να τον ενθαρύνω να πει κι άλλααααα" και σνιφ και σνιφ .

Τέτοια σκεφτόμουν τις στιγμές που ήμουν μόνη και σιχτίριζα τον εαυτό μου και τον χαρακτήρα μου που δεν μπορεί να κάνει υπομονή.

Μα τι πλάσμα είμαι εγώ? Νομίζω ότι δεν μπορώ να κάνω χωριό με κανέναν.

Ααααααααχχχ βαχχχχ

Blogger: Ένας όμως επέμενε νομίζω. Ή κάνω λάθος?

gademissa: Ε ναι .....είναι ένας .....


Blogger: .... και? Λέγε, γιατί σταμάτησες?


gademissa: Αλλά ... δεν ξέρω ρε γαμ..το. Δεν μου αρέσει ως άντρας. Σαν φίλο μπορώ να τον δω μια χαρά, αλλά να με φιλήσει δεν μπορώ να το διανοηθώ! Αλλά είναι ο μόνος που κατά κάποιον τρόπο επιμένει και θέλει να βρισκόμαστε. Βέβαια μην φανταστείς ότι τρέχει και απο πίσω μου, αλλά γενικώς ασχολείται και βγήκαμε και 4 φορές σε διάστημα..... 2μηνών!!!!....

Blogger: 4 φορές????? Ε αυτό είναι ρεκόρ για αυτού του είδους τους γκόμενους. Πάει να πει ότι δεν θέλει μόνο πήδημα, και ότι ίσως πάει για κάτι καλύτερο.

gademissa: Ναι, δεν αντιλέγω, όμως ... κάτι δεν μου κάθεται καλά σ αυτόν. Μου φαίνεται πολύ αγχωμένος άνθρωπος. Μπορώ να πώ ότι μου φαίνεται πιο αγχωμένος ακόμα και απο μένα!!!! Τζίσους κράιστ!!!

Άνθρωπος πιό αγχωμένος απο μένα είναι μόνον ο “Φρενοβλαβής”!!! Μήπως να ανησυχώ?


Blogger: Γιατί το λες αυτό? έχεις στοιχεία?

gademissa: Νομίζω πώς ναί! βλέπεις το γεγονός ότι βγήκαμε τόσες φορές, μου επέτρεψε να τον παρατηρήσω καλά.

Είναι βέβαια πολύ ευγενικός και κύριος σε όλα του, αλλά διακρίνω έναν καλυμμένο ψιλοπανικό όταν πρόκειται για πράγματα που είναι έξω απο το πρόγραμμά του, όταν προκύπτει κάτι που δεν το είχε μελετήσει. Και κάποιες φορές που έκανα ότι κοιτάω αλλού ενώ στα κρυφά τον παρατηρούσα μέσα από τα μαλλιά μου που τα έριξα επίτηδες μπροστά μου ως κουρτίνες, τον είδα να έχει κολλήσει το βλέμμα του στα βυ..ιά μου. Εντάξει, και γω δεν ντύνομαι ως παρθενόπη! (Το λέω αυτό γιατί στην αρχή έβγαινα πολύ καθωσπρέπει, αλλά με τον καιρό κατάλαβα ότι όταν βγαίνεις με έναν άντρα πρέπει να δείχεις αρκετή απ την θηλυκότητά σου). Αυτός ο καθωσπρεπισμός του όμως μου φαίνεται με το στανιό, ότι είναι ψεύτικος. Κάπου δεν μου κάθεται καλά.

Και τελος πάντων, έχει κάτι περίεργο που με αποτρέπει και με φοβίζει λίγο.

Blogger: Τα λες όλα αυτά γιατί στάθηκε κύριος απέναντί σου. Αν σε άρπαζε απ το μαλλί και σου έδινε να καταλάβεις, τότε θα έτρεχες απο πίσω του. Τέτοιες είστε οι γυναίκες. Ανώμαλα πλάσματα και ζητάτε και τα ρέστα....

gademissa: εεεεεε... ίσως αν μου έδειχνε κάτι παραπάνω απ το καλό και ευγενικό παιδί, ίσως και γω να τον εβλεπα αλλιώς. Να ένιωθα ότι με βλέπει και αυτός ως γυναίκα και όχι ως φίλη. Εχω μεγάλη ανάγκη να νιώσω ποθητή, μετά απο τόοοοσο καιρό απραξίας. Κακό είναι αυτό??? Ομως είναι και κάποια άλλα που....... ωχουυυυυ.... βαριέμαι τώρα να τα αναλύω.

Blogger: Καλά, άστον αυτόν προς το παρόν γιατί μάλλον θα τον βρούμε και στην συνέχεια. Με τους άλλους τι έγινε?



gademissa: Με έναν άλλον που είπαμε να βρεθούμε για 2η φορά, και μάλιστα με δική του πρωτοβουλία, ναυάγησε γιατί...ξέχασε το ραντεβού μας.

κάτσε τώρα γιατί κάποιος υποψήφιος γκόμενος μου ζητάει να μιλήσουμε απο το μεσσεντζερ. Τον ξεπετάω σε 3 λεπτά και επανέρχομαι.

Και ενόσω μιλάω στο μέσσεντζερ, βλέπω ότι αυτός ο “καθωσπρέπει” (ας τον βαφτίσουμε έτσι) είναι αυτή τη στιγμή στο φμπουκ και παίζει ένα παιχνίδι με φούσκες(!!!) ο μαλάκας! Αντί να μου μιλήσει ή να μου ζητήσει να βγούμε όπως μου ταξε την τελευταία φορά που βγήκαμε, κάθεται και κωλοβαράει στο Ιντερνετ!!!! Μα τι ηλίθιοι που είναι αυτοί οι άντρες! Προτιμούν τη σιγουριά του ίτνερνετ και την άνεση του σπιτιού τους, απο τον να βγουν στα ζωντανά με μια γκόμενα. Αϊ σιχτίρ απο κει!!!

Κάτσε να συνεχίσω όμως την κουβέντα στο μέσσεντζερ με τον άλλον, μην τον χάσω και αυτόν τον καινούργιο...

.............Πωπωωω αυτός που μιλάω τώρα στο μέσσεντζερ, κάνει μια ώρα για να γράψει! Πλήκτρο πλήκτρο τα πατάει! Τι σπάσιμο νεύρων και χάσιμο χρόνου! Μάθε βρε αγοράκι μου τυφλό σύστημα!!! Τσάτινγκ κάνεις, δεν τα λες προφορικά. Έχουμε και δουλειές να κάνουμε!............

.........ουφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφ....

Άϊ καλάααααα...θα περάσουν μήνες μέχρι να ολοκληρώσει την πρότασή του. Στο μεταξύ εγώ ας συνεχίσω με αυτά που έλεγα...


...όμως έχασα τον ειρμό μου τώρα. Βαριέμαι και να γράφω....μου την έδωσε και αυτός ο “καθωσπρέπει”...κάτσε να ζοριστώ λίγο και θα το ξαναβρώ................

λοιπόν

ο τύπος που μου ζήτησε να βγούμε και 2η φορά, και τα κανόνισε μάλιστα και πολύ ωραία πού θα πάμε και τι θα κάνουμε, όταν ήρθε η ώρα του ραντεβού, εγώ ντυμένη-βαμμένη-στολισμένη-μαλλί τέλειο........ να περιμένω........και περιμένω.........και το κινητό του κλειστό!!! μα πού είναι, έκανα εγώ λάθος? μήπως μετάνοιωσε? μήπως ανακάλυψε την ηλικία μου? μήπως τον πρόλαβε καμιά άλλη γυμνότερη, νεότερη, και ωραιότερη?

Μια στεναχώρια που με έπιασεεεε άλλο πράμα!
Και τι μαθαίνω παρακαλώ την άλλη μέρα, αφού έζησα τον εφιάλτη όλη νύχτα??? Οτι το ξέχασε λέει εντελώς! Και κοιμόταν το κάθαρμα του καλού καιρου με κλειστό το κινητό του!

Βρε αρ..δι του κερατά, αφού εσύ μου το πρότεινες, εσύ μου ζήτησες να βρεθούμε, και μου είπες ότι θα έκλεινες και τραπέζι, τι παπαριές μου λες τώρα?



Ουφ τα θυμήθηκα και τσατίστηκα Χριστουγεννιάτικα.

Άντε κλείνω, γεια σου Blogger και καλή χρονιά ........






Blogger: Κάτσε καλέ! Περίμενε λίγο! Πριν φύγεις πές μου για κάτι που πήρε το ηχείο μου, για ένα καινούργιο χόμπι που ξεκίνησες! Τι είναι αυτό?


gademissa: Α ναι. Καλό είναι, το ξεκίνησα περισσότερο για να μπω σε νέους χώρους και να γνωρίσω κόσμο, αλλά τελικά κατάλαβα ότι εκεί, όπως και (προφανώς) σε πολλά τέτοιου είδους χόμπι, πάνε σχεδόν αποκλειστικά γυναίκες όλων των ηλικιών, με κρυφή ελπίδα να γνωρίσουν και αυτές κόσμο και δη άντριδες λεύτερους. Εγώ εκτός απο τις νέες γνωριμίες, πήγα και γιατί μου αρέσει το αντικείμενο και όπως αποδείχτηκε έχω και λίγο ταλέντο σ αυτό. Ομως το σχεδόν αποκλειστικά γυναικείο περιβάλλον με έχει ψιλοαπογοητεύει.

Και έτσι αποφάσισα να ακολουθήσω ταυτόχρονα και ένα άλλο χόμπι, ιδέα της "ατρόμητης" φίλης μου, όπου όπως μου είπε γίνεται χαμός και γνωρίζεις πολύ κόσμο.

Όμως πες μου σε παρακαλώ, πού θα βρώ τόσο ελεύθερο χρόνο για να τρέχω δεξιά και αριστερά? Ήδη το άθλημα το περιόρισα κατά πολύ με αυτά και με κείνα, και μου λείπει αφάνταστα. Πως θα τα προλάβω όλα?



Blogger: Απ ότι κατάλαβα καλή μου gademissa, τελικά το φέισbook είναι μια απογοήτευση.

gademissa: Ε όχι ακριβώς. Εγώ προσωπικά κουράστηκα απ αυτή την διαρκή αναζήτηση γκόμενου. Και αυτό γιατί σε κάθε ευκαιρία είμαι μπροστά στον υπολογιστή και αυτό με κουράζει και μου τρώει πολύ χρόνο, αλλά απο την άλλη έχω γνωρίσει και άτομα που δεν θα γνώριζα ποτέ μου. Και μάλιστα κάποιοι που θα μπορούσα να τους χαρακτηρίσω ως γνωστά άτομα κάποιου χώρου, μου έχουν ιδιαίτερη συμπάθεια και αποζητούν την κουβέντα μου. Και αυτό μου κάνει μεγάλη εντύπωση!!!

Όταν κάποιος έχει 1000 ή 1500 φίλους στο faceμπουκ και αποζητάει την δική μου κουβέντα, με παραξενεύει!!! αλλά ταυτόχρονα με κάνει να νιώθω ξεχωριστή. Μου αρέσει. Δεν ξέρω ακριβώς πώς να το εκφράσω...

Εν τέλει θα πώ, πως το faceμπουκ είναι καλό όταν συμπληρώνει την ζωή σου και όχι όταν ζητάς από εκει μέσα ζωή. Αλλά και πάλι δεν θέλω να λέω τέτοια μεγάλα λόγια και να φαίνονται ως συμπεράσματα ή αποστάγματα ή ηθικά διδάγματα, γιατί το θέμα βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη, και τα αισθήματά μου γι αυτό το μέσον αμφιταλαντεύονται.

Αχ μάλλιασε η γλώσσα μου και το μυαλό μου τόσες ώρες να τα χρησιμοποιώ.....κουράστηκαν και τα δάχτυλά μου να πληκτρολογούν...... σπάσαν και μερικά καλοφροντισμένα νυχάκια μου.......χώνεψα και το χτεσινό γουρουνόπουλο....... πρέπει να πάω και να ζυγιστώ αλλά το σκέφτομαι απο τον προηγούμενο μήνα...... έχω να κάνω και μερικά τηλέφωνα για χρόνια πολλά..... εεεεε τι άλλο θέλεις ρε blogger για να μου δώσεις την άδεια να αποχωρήσω?



Blogger: Θέλω να μου υποσχεθείς ότι δεν θα μπεις, τουλάχιστον για σήμερα, σε αυτό το καταραμένο fuckμπουκ!!!


gademissa: .........πρόσχωμε ................


Blogger: Πιο δυνατά! Δεν άκουσα καλά!


gademissa: Ελα τώρα, παιδιά είμαστε? Οταν λέμε- λέμε! Μην με προσβάλεις έτσι ανοιχτά σε παρακαλώ γιατί είμαι και σε ευαίσθητη κατάσταση και.... και τα κανταΐφια είναι εκεί στη σακούλα .....καιιιι .....


Blogger: Άντε καλά, σε αφήνω για την ώρα. Αλλά περιμένω νέα σου σύντομα έτσι? Όχι όπως τελευταία που έρχεσαι τουρίστας, μόνο στα δύσκολα!

gademissa: Ντάξειιιιι, δεν θα χαθώ. Άντε τσάγια τώρα. Θα τα ξαναπούμε όταν μείνω έγκυος!


Blogger: Τιιιιι???????????????



gademissa: χαχαχααα αστειεύομαι βρε! Γειά σου και χαρά σου! Και στο νέο έτος να έχουμε υγεία, να κρατήσουμε το κέφι μας στα δύσκολα που έρχονται, και να μην χάσουμε το χιούμορ μας ποτέ!

Να μην χάσουμε το χιούμορ μας ΠΟΤΕ, γιατί αν χάσουμε και αυτό τότε χαθήκαμε ολοσχερώς!!!


:-)

Γκαντέμικη μελέτη επι του Φέϊσbook.

Πρέπει μια απ αυτές τις μέρες να γράψω μια μελέτη με θέμα:


"Στην ηλικία των 39 και άνω, τι πιθανότητες έχετε να φτιάξετε μια σοβαρή σχέση με προοπτική, μέσα από το Faceμπουκ, όταν εκ των πραγμάτων όλες οι άλλες πιθανότητες από την ΄έξω΄ ζωή σας έχουν σχεδόν μηδενιστεί".


Η μέχρι τώρα έρευνά μου μου λέει ότι το ποσοστό επιτυχίας είναι κάτω του 3 %.




Λοιπόν αγαπητοί μου μαθητές, θα κάνουμε μια επανάληψη των όσων έχω πει κατα καιρούς εδω μέσα και σας έχουν κουράσει:

Οταν είσαι 30 έχεις φίλους ή φίλους φίλων ελεύθερους • πηγαίνεις βόλτες στα μπαρ και βρίσκεις (ακόμα) εκεί συνομήλικούς σου • στον χώρο εργασίας σου υπάρχουν 30 αρηδες ακόμα ελεύθεροι • και είναι όλα ωραία και καλά, κι εσύ μες στην τρελή χαρά που η ζωή και το μέλλον είναι όλα δικά σου, έχεις πίστη στον εαυτό σου, δύναμη και όνειρα. Μπράβο! keep walking!

Στα 35 σφίγγει το ζωνάρι. Οι φιλοι αρχίζουν να παντρεύονται • κάνουν παιδιά και δεν βγαίνουν έξω • μπαίνουν σε άλλο τριπ εντελώς διαφορετικό από σένα (με πάνες -μπέιμπυ σίτερ- σόγια- τραπέζια-πεθερους - συνεχές τρέξιμο κλπ) • στα μπαρ βρίσκεις ακόμα 35άρηδες που όμως αρχίζεις πλέον και αναρωτιέσαι : είναι όντως ελεύθερος ή ψάχνει για ξενοπήδημα? • στην δουλειά οι συνομήλικοι που σου άρεζαν κάποτε, τώρα φοράνε...βέρα!!! και αρχίζει να χτυπά το καμπανάκι-νταν-ντάν-νταν-ντααααανννν


Ερχεται ο πρώτος πανικός. Και αν δεν κάνεις κάτι εγκαιρως (τα φτιάξεις με τον πρώτο καλούτσικο μόνο και μόνο για να μην μείνεις μόνη......καλό κουράγιο σε όσες το κάνανε), τότε την έβαψες, και στα 39-40 θα ψάχνεις στα .....faceμπούκια για να φτιάξεις τη ζωή σου....... (καλή ώρααα)...*



Και το χειρότερο είναι πως εσύ στα 40 έχεις μείνει στο πώς ήταν οι σχέσεις και τα φλερτ της παλιάς εποχής. Τότε που με το που φιλούσες στο στόμα κάποιον -αυτομάτως τα είχατε κιόλας. ΄Δεν υπήρχε αφμιβολίας περι τούτου΄.

Και ξαφνικά βρίσκεσαι στο σήμερα, όπου το κάνεις (κάνεις σεξ δηλαδή)- το κάνεις -και το ξανακάνεις και δεν ξέρεις αν έχεις σχέση! Τον κοιτάς που ροχαλίζει δίπλα σου και αναρωτιέσαι μεσα στην νυχτιά: " τώρα εμείς τα έχουμε ή είμαι μια ΄ξεπέτα΄?"



Αυτό φίλες και φίλοι , από μόνο του είναι ένα τεράστιο πολιτισμικό σόκ!


Ξυπνάς ξαφνικά σε μιαν άλλην εποχή και δεν ξέρεις πως να χειριστείς τα πράγματα.

Γιατί με την αξιοπρέπεια και τον αυτοσεβασμό δεν πας μπροστά στο φέισμπουκ, πίστεψέ με. Εγώ που προσπαθώ να κάνω αξιοπρεπείς διαλόγους στα τσάτ, με χιούμορ πάντα και με όση άνεση μπορώ (αφού μιλάω με εντελώς ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ ανθρώπους τζίζους κράιστ!!! μην περιμένεις θαύματα!) δεν βλέπω να προχωράει το πράγμα παραπέρα. Και αυτό γιατί υπάρχουν πάντα οι χιλιάδες** πολύ πιο όμορφες, νέες, και πιο τολμηρές γκόμενες που τους προκαλούν κανονικότατα με σέξι υπονοούμενα, και γω.... μένω με την αξιοπρέπεια στο χέρι.

Βγήκα για καφέ με αρκετούς, αλλά έμεινε εκεί. Δεν προχώρησε το πράγμα. Φταίω και γω βέβαια, που δεν τους πίεσα, το έπαιξα άνετη. Γιατί, όπως επιμένει και η ατρόμητη "να μην δείξεις λυσσασμένη. Οι άντρες δεν θέλουν τις πεινασμένες για σοβαρή σχέση".



Ναι αλλά και το άλλο δεν βγάζει πουθενά ρε παιδιά. Και έτσι αναγκάστηκα να αρχίσω να τους προκαλώ λιγάκι. Να τους ζητάω ΕΓΩ να βρεθούμε για καφέ. Ναι ναι...το κανα κι αυτό....ομολογώ ότι ξεπέρασα τον εαυτό μου με το φέισμπουκ....





Από τους friends που έχω, ελάχιστοι, 5-6 είναι σωστά παιδιά. Ναι μεν είναι μπερδεμένοι συναισθηματικά γιατί ή χώρισαν απο μακροχρόνιες σχέσεις, ή έχουν κάποιο μικρό φυσικό σωματικό ελάττωμα, ή χώρισαν από γάμους με παιδάκια και δεν μπορούν ακόμα να ισορροπήσουν, ή- ή -ή- ή....



Και πώς τα ξέρω όλα αυτά? Εκτός του ότι πολλά μου τα είπαν κατ ιδίαν γιατί είπαμε είναι καλά και ειλικρινή παιδιά (έλα όμως που δεν μου προκαλούν κάτι το ερωτικό!), τα περισσότερα τα ξέρασαν χωρίς ενδοιασμούς στο 3ο ψεύτικο προφίλ που έχω, και που με αυτό ξεσκαρτάρω τους αμνούς από τα ερίφια.



Ε λοιπόν μου κάνει ΤΡΟΜΕΡΗ ΕΝΤΥΠΩΣΗ πώς οι άντρες, επειδή έχουν επί 2 μήνες ένα εικονάκι από ένα άτομο στους friends τους, νομίζουν ότι ο χρόνος από μόνος του τους επιτρέπει να του έχουν εμπιστοσύνη, και έτσι λενε πράγματα στο ψεύτικο προφίλ μου που δεν θα μάθαινα ΠΟΤΕ στο πραγματικό μου!!!!!! Γιατί απλώς εκεί μου δείχνουν το κοινωνικό προφίλ τους, αυτό που θέλουν να πουλήσουν, ενώ στο ψεύτικο λένε τις αλήθειες.





Και ευχαριστώ τον Θεό που με φώτισε να φτιάξω αυτό το ψεύτικο προφίλ***** και έτσι έχω δει.....κι αν δεν έχω δει!!!!!!!!! ......το τι 'παντρεμένο' κυκλοφορεί εκεί πέρα ΔΕ ΛΕΓΕΤΑΙ. Παντρεμένοι που δεν έχουν πρόβλημα να βγαίνουν και μέχρι αργα τη νύχτα έξω, που δεν τους έχει πάρει χαμπάρι μέχρι τώρα κανείς , και που αν (χτυπούν ξύλο) το καταλάβει η γυναίκα τους έχουν από τώρα έτοιμη την δικαιολογία. Θα της πούν ότι " ωωωωχ μωρε γυναίκα, ένα παιχνίδι είναι αυτό, αφού το ξέρεις ότι είμαι μαζί σου".



Κάποιοι άλλοι έχουν χωρίσει στην καρδιά και στο κρεβάτι με την γυναίκα τους, αλλά στο σπίτι εξακολουθούν να ζουν μαζί, σαν ξενοδοχείο. Αυτο που λυπάμαι είναι τα παιδιά τους που τα βιώνουν όλα αυτά.







Και τώρα θα αναρωτιέσαι αγαπημένε μου και παλιέ φίλε, που επειδή με γνωρίζεις καλά τόσα χρόνια δεν με παρεξηγείς (ελπίζω) : τι με έπιασε και άρχισα να γράφω Κυριακάτικα, μετά από τόοοοσο καιρό?


Πρώτον: είχα ένα τεράστιο μα Τ Ε Ρ Α Σ Τ Ι Ο άγχος ότι ο blogger με έχει ξεγράψει ή ότι οι κωδικοί μου δεν θα ισχύουν.



Δεύτερον : έχω ένα επίσης μεγάλο άγχος γενικότερα, γιατί μετά από πολλές αναβολές φόβου ήρθε η ώρα και κάνω όλες τις ιατρικές εξετάσεις που τις έχω παρατείνει ....και γω δεν ξέρω πόσους μήνες. Και κάθε φορά που αρχίζει ο κύκλος εξετάσεων θυμάμαι, δυστυχώς, πάλι την φθαρτότητα, την θνητότητα, το τέλος που κάποτε θα ρθεί ,και τότε η μοναξιά μου δεκαπλασιάζεται. Και εκτός από τον θυροειδή πρέπει να κοιτάξω πάλι τα καφέ μεσοκυκλικά που δεν λέν να φύγουν, τεστ παπ, ψηλάφηση μαστού και υπέρηχο, υπέρηχο καρδιάς που όπως είπε η ενδοκρινολόγος "ναι μεν δεν έχω κάτι σοβαρό και αυτό που έχω το έχουν σχεδόν όλοι, αλλά αυτό δεν σημαινει ότι δεν πρέπει να κάνω τις εξετάσεις μου", και διάφορες άλλες.



Ααα!!!! και τώρα που το θυμήθηκα!!!!!!!!!!!!


...Ηρθε τις προάλλες στο μαγαζί μια αγαπημένη μου ξαδέλφη. Την οποία επειδή μεγαλώσαμε μαζί και κάναμε παρέα απο τα μικρά τα μας, την θεωρώ της δικής μου φουρνιάς, της ηλικίας μου, αν και με περνάει λίγα χρόνια. Και έτσι όπως κάτσαμε και τα λέγαμε, μου αποκαλύπτει στα ξαφνικά και χωρίς περιστροφές ότι έχει εξάψεις και ότι μπαίνει στην κλιμακτήριο.

Εγώ σοκαρίστηκα.

Δεν μπορεί αυτή να μπαίνει στην κλιμακτήριο, γιατί αν μπει αυτή θα μπω και γω!!!! Ναι μεν με περνάει 5-6 χρόνια αλλά είμαστε μαζί στην ψυχή. Ενιωσα σαν να μπαίνω εγώ!!!



Η αληθεια που δεν θέλω να δω, ήρθε και στήθηκε μπροστά μου! ...έτσι....από μόνη της!




"Αχ σταμάτα!", χωρίς να το θέλω μου ξέφυγαν από το στόμα οι λέξεις .

Η ξαδέλφη δεν κατάλαβε, και συνέχισε να μου λέει με στεναχώρια τον πόνο της, και με λεπτομερείς περιγραφές τα συμπτώματά της. Εμένα άρχισαν όλα να σκοτεινιάζουν. Το αίμα έφυγε απ το κεφάλι μου και ξαφνικά τσίριξα

"ΣΤΑΜΑΤΑΑΑΑ, ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΞΕΡΩΩΩΩ".

Αλλά μόλις συνειδητοποίησα την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά μου πήγα να τα μπαλώσω και της είπα ότι εγώ είμαι φοβητσιάρα, και δεν αντέχω, και κάτι τέτοια χαζά, και όντως σταμάτησε σταστισμένη το θέμα και αλλάξαμε κουβέντα.
Ομως το κακό έγινε. Το τέρας της κλιμακτηρίου πρόλαβα και το είδα φευγαλέα..... και ακόμα, μετά από την τσιρίδα μου όλοι στο σόι θα μ έχουν για τρελή...

Τρίτον: Η φίλη η ξενιτεμένη γέννησε μετά από πολλές δυσκολίες και με κίνδυνο της ζωής της ένα νέο παιδάκι, ευτυχώς υγιές. Ομως αυτά που τράβηξε στην ξενιτιά με έκαναν να σκέφτομαι : Εγώ τι περιμένω επιτέλους? Πότε θα μπω και γω σε αυτή την κλίκα των οικογενειών? πότε θα περάσω και γω όλες αυτές τις δυσκολίες της εγκυμοσύνης -της γέννας -και των πρώτων δύσκολων χρόνων του μωρού παιδιού??? Και εγώ, η ΄κυρία' , θέλω και 4 παιδιά, με τζάκια, και γιαγιάδες να λεν τα παραμύθια! .......καλά...φέξε μου και γλύστρησα...

Τέταρτον: μετά από σχεδόν μισό χρόνο στο φέισμπουκ, που μου έχει ρουφήξει τη ζωή, αφού σε κάθε ευκαιρία είμαι εκεί μέσα περιμένοντας μια πρόσκληση για καφέ ή ευκαιρία για κουβέντα που ίσως θα φέρει

"αυτόν που περιμένω

αυτόν που περιμένω

αυτόν που περιμένωωωω

αυτόοον αυτόοοον".....

......κουράστηκα. Θέλω λίγο να εκφράσω τις σκέψεις μου και τις ανησυχίες μου όπως έκανα παλιά στον blogger. Και θελω αυτά να τα διαβάσουν κάποιες γυναίκες, ελπίζοντας ότι από τα δικά μου λάθη θα βγει κάτι καλό γι αυτές.

και Πέμπτον και τελευταίο: είναι να βγω αυτές τις μέρες με κάποιους friends. Και όλα τα παραπάνω με έκαναν να αναθεωρήσω τις απόψεις μου, και να τολμήσω να γίνω πιο διαχυτική, και πιο ...σέξυ απ ότι λέει ο χαρακτήρας μου. Επίσης θέλω να κάνω επιτέλους κάτι με κάποιον και ας μην μου αρέσει αυτός ο κάποιος και τόσο πολύ βρε αδελφέ.

Βέβαια απο την μία σκέφτομαι ' τόσες δίαιτες, τόσο διάβασμα, τόσες βαφές, τόση προσπάθεια επαγγελματική, τόση καλλιέργεια (λέμε τώρα) με τα θέατρά μου, τα σινεμά μου, τις εκδηλώσεις, τις εκθέσεις και τα τοιαύτα, και να καταλήξω με κάποιον που δεν θα τον πολυθέλω? ".

Ομως ακόμα ηχούν στ αυτιά μου οι λέξεις της ξενιτεμένης φίλης μου που άγγιξε τον θάνατο

" η ζωή είναι πολύ μικρή, μην πολυσκέφτεσαι, μόνο πράξε".

Ουφφφφ...ωραία. Τα είπα και εκτονώθηκα. Αλλά μετά από τα λόγια έρχονται οι πράξεις. Και τώρα ήρθε η ώρα των πράξεων.








Βόηθα παναγιά μου











* Γιατί και έξω να βγείς (ΑΝ βγεις γιατί βαριέστε όλοι στην παρέα) δεν βλέπεις 40 ηδες ή 45 άρηδες στα μπαρ αλλά μόνο πιτσιρίκια που χοροπηδάνε γεμάτα ζωή και όνειρα. Και περιμένεις πότε θα δεήσουν οι 'της παρέας σου' να κανονίσουν μια μεγάλη έξοδο στα μπουζούκια (αφού ψάξουν επι 3 βδομάδες πριν, κάποιον να τους φυλάξει τα παιδιά) όταν έρθει η Πρωτοψάλτη ή η Γαλάνη ή ο Πλούταρχος, και ελπίζεις να ρθει τυχαία στο τραπέζι κανένας ξέμπαρκος ενδιαφέρον ελεύθερος φίλος , ο οποίος θα διαλέξει ΕΣΕΝΑ για γυναίκα της ζωής του και όχι την άλλη στην διπλανή καρέκλα, που και εκείνη με την σειρά της ελπίζει τα ίδια, και τυχαίνει να είναι η.... ατρόμητη φίλη σου........



"Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι" δηλαδή.....



Και όσο για τα μιλημένα, άσε, μην ξανακούσω για κάτι τέτοιο γιατί θα σκοτώσω άνθρωπο!!!Λοιπόν αγαπητοί μου φίλοι, το μιλημένο, δηλαδή 'κάποιος φίλος είπε για σένα σε κάποιον ελεύθερο και βρίσκεστε στα τυφλά (τυφλό ραντεβού)΄ είναι κατα τη γνώμη μου χειρότερο και από το φεισμπουκ. Γιατί στο φέισμπουκ τουλάχιστον έχει προηγηθεί ένα τσάτινγκ, έχεις δει μια φωτογραφία του, έχεις πει δυο κουβέντες και έχει σπάσει ο πάγος, ενώ στο μιλημένο έχεις το άγχος να δείξεις καλό εαυτό, έχεις και το άγχος ότι είναι φίλος φίλου οπότε να τον βγάλεις ασπροπρόσωπο, και ....άστα να πάνε.



** χιλιάαααδες γυναίκες!!!! Μάλλον το πήραν χαμπάρι όλες και γίνεται ΠΑΝΙΚΟΣ!!!!. Βλέπεις έναν άντρα καλούτσικο, πας να τον κάνεις φίλο, και διαπιστώνεις ότι έχει ήδη 500 γυναίκες φίλες, ωραιότερες, νεότερες και γυμνότερες από σένα!!!!! Τι ελπίδα να έχεις εσύ μέσα σε αυτήν την πλημμύρα γυναικών??????



***** το ψεύτικο προφίλ το μελέτησα πολύ καλά πριν το φτιάξω. Δεν θα πω πολλά, παρα μόνο ότι είναι ένα υποτίθεται αθώο προφίλ, απο το οποίο δεν κινδυνεύουν καθόλου ως 'άντρες' . Δεν τους ζητάει κάτι, ούτε τους απειλεί με κανέναν τρόπο ;)




**********
Και ένα τελευταίο άσχετο:



Τώρα θα μου πεις : μα καλά, οι φίλες σου τι κάνουν? Αυτά που μας λές ρε gademissa δεν τα ακούμε γενικώς. Αρα είναι πρόβλημα μόνο δικό σου και του δικού σου χαρακτήρα. Οι άλλες μια χαρά βρίσκουν και κάνουν οικογένειες και στα 40 και στα 45 και στα 50-60. Αρα κάτι τρέχει με σένα και άσε μας στην ησυχία μας. Μην μας αγχώνεις χωρίς λόγο Κυριακάτικα.


Η απάντησή μου είναι ότι



"εντάξει. Οποιες είναι του άλλου χαρακτήρα μπράβο τους, και μακάρι να ήμουν και γω έτσι. Ομως αυτά που βλέπω και ακούω γύρω μου δεν είναι καθόλου αισιόδοξα. Και επειδή δεν βλέπω να γίνεται λόγος πουθενά για όλα αυτά, έχω σκάσει!!!!! Μα επιτέλους μόνο εγώ τα αντιμετωπίζω??????? Θα ασχοληθεί κάποιος με τα πραγματικά προβλήματα αυτής της ζωής???? τα σήριαλ στην τηλεόραση τι κάνουν?

Δεν υπάρχουν μόνο οι πολύχρωμες ιστορίες των 20 ή 28 άρηδων φοιτητών ή δημοσιογράφων ή συγγραφέων ή μπαρμαν ή γιατρών ή πλούσιων αργόσχολων ή ραδιοφωνικών παραγωγων, ή ντιτζέις, ή τραγουδιστών και ήθοποιών ή.....και γω δεν ξέρω τι, αλλά ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΜΕΙΣ ΕΔΩ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ, οι γυναίκες της διπλανής πόρτας, οι αδελφές σου, οι γνωστές σου, οι ξαδέλφες σου, οι γυναίκες εργαζόμενες, αφεντικά, εργάτριες, γυναίκες καριέρας, γυναίκες που δουλεύουν κανονικά 8ωρα και με τις μετακινήσεις πάει 9ωρα, που δεν έχουν χρόνο ούτε να μαγειρέψουν, ούτε τομαλλί να φτιάξουν, ούτε να ξεκουραστούν, ούτε με χόμπι να ασχοληθούν, και καταντάν ζόμπι και δυστυχισμένα πλάσματα που ζουν περιμένοντας τα Σαββατοκύριακα. Αϊ ΣΙΧΤΙΡ!!!!




Αλλο άσχετο:

Οσο για το άθλημα? Πηγαίνω ακόμα αλλά όχι τόσο συχνά όσο παλιά. Απαγκιστρώθηκα απο εκεί και ψάχνω να φτιάξω πρώτα τα προσωπικά μου που επείγουν και βλέπουμε για τα άλλα. Αλλά ...τι περίεργο...όποτε πάω στον χώρο του αθλήματος παίρνω στα κρυφά μια βαθιά ανάσα. Μια ανάσα που γεμίζει τα πνευνόνια μου με την χαρακτηριστική μυρωδιά του αθλήματος. Και αυτή η μυρωδιά με ηρεμεί, με γαληνεύει. Εισπνέω όνειρα και ελπίδα! και αυτό που λέω είναι πραγματικότητα! Το νιώθω! Αυτό δεν το ξέρει κανένας και ελπίζω να μην το μάθουν, γιατί αν με δουν θα με περάσουν για ανισόρροπη.





*************
Τιιιι??? Δεν άκουσα καλά????? τι κάνουν οι "ατρόμητες" φίλες μου? καλά είναι μωρέ, αλλά βρίσκονται στα ίδια ακριβώς που τις είχατε αφήσει. Και μάλιστα μπορώ να πώ ότι εγώ μέσα από το φέισμπουκ έχω βγεί και γνωρίσει πολλούς περισσότερους από ότι εκείνες στον "έξω" "κανονικό" κόσμο. ΑΛλά όσο και αν τις παρακαλάω δεν θέλουν να γίνουν φέισμπουκερς. Φοβούνται λέει το ίντερνετ και το ότι μπορεί να εκτεθούν. Ακου άκου! να εκτεθούν! μα πού ζούν , στο 1800???

Καλέ, αυτές γίναν χειρότερες και από μένα!!!χαχαχαα

Άγιε μου Πέτρο, δεν είμαι δύστροπη απ τη φύση μου, οι άλλοι με κάνουν.

Τώρα θα μου πεις: καλά τι έπαθες έτσι ξαφνικά και κάκιωσες με τον «σουρτούκη» το καλό παιδί, που είναι και μικρότερός σου και γι αυτό θα σε ζηλεύουν οι φίλες σου?

Καλός και χρυσός, και διαμαντένιος και ρουμπινένιος είναι, αλλά ξέχασε 2 ραντεβού μας.
Και τι εννοώ?



Μου λέει πχ «θέλεις να βρεθούμε για ποτό μεθαύριο?», «οκ» απαντάω εγώ, και μου λέει ότι θα τηλεφωνηθούμε μεθαύριο για να κανονίσουμε ακριβή ώρα. Όταν έρχεται το μεθαύριο εγώ ξεκινάω από νωρίς μπανιάρισμα, μαλλί, απολεπίσεις, κρέμες υδατικές, κρέμες μυρωδικές, βάψιμο νυχιών, κρέμες ποδιών, ξυρίσματα , αποτριχώσεις κοκ.
Και φτάνει το απόγευμα….
και πάει προς βράδυ….
και τίποτα αυτός.
Ούτε φωνή ούτε ακρόαση.

Να του τηλεφωνήσω ή όχι? αναρωτιέμαι .Και αποφασίζω να περιμένω από αυτόν τηλέφωνο. Στο κάτω κάτω άντρας είναι, αυτός κυνηγάει. Ελα όμως που φτάνει σχεδόν βράδυ. Ε δεν αντέχω άλλο και του τηλεφωνώ. Και …… ΑΚΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ!


Ο κύριος ήταν ακόμα στη δουλειά!!!!!!! Είχε λέει υπερωρίες και ξεχάστηκε, οπότε αναβάλλεται η έξοδος. «Καλά και ένα τηλέφωνο δεν μπορούσες να πάρεις?» τον ρώτησα ευγενικά και συγκρατημένα. «Συγνώμη αλλά ξεχάστηκα» είπε, χωρίς όμως να διακρίνω και πολλές τύψεις ως προς εμένα, αλλά αντίθετα άρχισε την γκρίνια για την κωλοδουλειά του, και γενικώς μου "τά πρηξε" δια τηλεφώνου.



Εγώ έγινα τούρμπο, αλλά με καλμάρανε οι ‘ατρόμητες’ φίλες μου. "Δε βαριέσαι, αυτόν έχουμε με αυτόν θα πορευτούμε" μου είπαν.
Το ξεπερνάω και συνεχίζουμε.

Βγήκαμε μια φορά ακόμα, και αν παραβλέψω το γεγονός ότι γενικώς είναι γκρινιάρης, και ότι μου μιλάει με τον τρόπο που θα μιλούσε στους φίλους του ή στους συναδέλφους του δηλαδή αυτό που λέμε ‘μπρουτάλ’ χωρίς ιδιαίτερες ευγένειες και κλίμα ερωτικό, μπορώ να πω ότι πέρασα καλά. Γιατί κατα ένα περίεργο τρόπο, καταλαβαίνω τι λέει, έχουμε κοινούς κώδικες, μιλάμε την ίδια "γλώσσα". Ώσπου…..





….κανονίζουμε ξανά (με δική του πάντα πρωτοβουλία που δείχνει ότι ενδιαφέρεται για μένα) να βρεθούμε μεθαύριο. Και γίνεται πάλι η ίδια ιστορία. Ήταν στη δουλειά, το ξαναξέχασε, και αντί να ζητήσει συγνώμη για την αμέλειά του, ξαναάρχισε να γκρινιάζει για τον μαλάκα αφεντικό του. Εγώ έγινα από μέσα μου όχι τούρμπο -αλλά πύραυλος έτοιμος να εκτοξευτεί- χύτρα έτοιμη να εκραγεί- να πάρω τον πλάστη, να πάω να τον βρώ στη δουλειά του, και να αρχίσω να τον κοπανάω αλύπητα.
Αλλά από έξω μου κυρία, ευγενική τυπική και γλυκομίλητη. Δεν πειράζει του είπα, καταλαβαίνω.


….καταλαβαίνω ότι θέλεις ακόμα πολλάααα χρόνια μέχρι να μάθεις να συμπεριφέρεσαι στις γκόμενες.
…καταλαβαίνω ότι είσαι επικεντρωμένος μόνο στον εαυτό σου και θέλεις πολύυυυυ χρόνο μέχρι να καταφέρεις να δεις πέρα απ τη μύτη σου.
….καταλαβαίνω ότι ναι μεν σου αρέσω αλλά... είσαι νινί μικρό μουυυυυ-είσαι νινί μικρό μουυυυυυυ.



Αλλά είσαι καλό παιδί, ειλικρινής, και σου αρέσω πολύ όπως εκμυστηρεύτηκες στον κοινό γνωστό μας.



Τώρα τι να κάνω, να ξαναβγώ ή όχι???
Εγώ λέω να ξαναπροσπαθήσω.....




Οποιος διαφωνεί να το δηλώσει τώρα ειδάλλωs να σιωπήσει for ever....
.......και δεδομένου ότι έχω κλειστά τα comments και ως εκ τούτου φωνή βοώντος εν τη ερήμω.....

♥ -I do- ♥

άντε καλά, τ ομολογώ:γύρισα απ τις διακοπές...

....αλλά κάνω το κορόιδο. Δεν το είπα πουθενά. Ούτε στο facebook το ανέφερα, γιατί με το που θα δουν ότι γύρισα θ αρχίσουν τα μπλα μπλά με τις ώωωωρες και βαριέμαι τις ατέλειωτες πολυλογίες των άγνωστων friends μου, όπως επίσης θα μου στείλουν και δεκάδες άχρηστα applications στα οποία θα πρέπει, λόγω ευγένειας, να ανταποκριθώ. Αν όχι σε όλα, τουλάχιστον σε αρκετά απ αυτά.



Ε, καλά, εντάξει, αφού επιμένεις θα το πω και αυτό: Δεν πέρασα πολύ καλά φέτος στις διακοπές μου. Υπήρξαν αρκετές κόντρες μεταξύ των φίλων της παρέας και κουράστηκα αρκετά. Πιέστηκα. Έφτασα μάλιστα στο σημείο να μετράω τις μέρες του γυρισμού.
Στην παρέα έλεγα ότι «αχ τι καλά που είναι εδώωω, να μην τέλειωνε ποτέ. Αχ ρε παιδιά, πώς θα γυρίσουμε πίσω στην παλιοπόλη?» και άλλα παρόμοια, αλλά από μέσα μου μετρούσα και τα δευτερόλεπτα.
Το ίδιο φαντάζομαι ότι κάναν στα κρυφά και οι περισσότεροι της παρέας. Και φυσικά δεν φταίει κανείς μας γι αυτό. Αλλά όταν επαναλαμβάνεται το ίδιο μοτίβο κάθε καλοκαίρι, με τους ίδιους ανθρώπους πανω-κάτω , ε, κάπου καταντάει κουραστικό!

Αλλά δεν έχω όρεξη να μιλήσω γι αυτά. Θα τα πώ άλλη ώρα....






Να μην ξεχάσω να αναφέρω ότι στην νταουνιασμένη διάθεσή μου συνέβαλε κατα πολύ και αυτό που έγινε με τους ντοπαρισμένους Έλληνες αθλητές μας. Δυστυχώς το κατάλαβα επιτέλους και το χώνεψα καλά, μπήκε δηλαδή μέχρι μέσα στο μεδούλι μου, ότι Ολυμπιακό μετάλλιο δεν θα δω ούτε στον ύπνο μου ούτε στον ξύπνιο μου. Τέρμα. Άδικα προσπαθούσα τόσα χρόνια.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΥΤΕ ΕΛΠΙΔΑ, ΟΥΤΕ ΟΝΕΙΡΟ.



Καθαρός αθλητής = κορόιδο με περικεφαλαία.



Γι αυτό και γω αποφάσισα φέτος να μην αφιερώσω χρόνο στο άθλημα. Θα πηγαίνω ελάχιστα. Ισα- ίσα για συντήρηση.



Αλλά θα το πω και αυτό και ας με χαρακτηρήσουν και κακιά. Αυτή την Χαλκιά δεν την χώνεψααααααα ΚΑΘΟΛΟΥ! Mα καθόλου λέμεεεε!!!!!!!! “Εδώ” μου κάθονταν από την προηγούμενη Ολυμπιάδα. Μου φαινόταν απ την αρχή υποκρίτρια. Και όλοι αυτοί οι πανηγυρισμοί της μου είχαν φανεί πολύ στημένοι. Είχε κάνει πολλές πρόβες στον καθρέφτη του σπιτιού της η κυρία. Το δάκρυ, το γέλιο, η συγκίνηση, η έκπληξη, όλα μου φάνηκαν καλοδουλεμένη υποκριτική. Και είναι φυσικό, αφού με την ενεσούλα που είχε πάρει είχε το μετάλλιο στο τσεπάκι.
Ααααχχχ πολύ τον χάρηκα τον ξεφτιλισμό της.


Ενώ ο καημένος ο καθαρός αθλητής δεν ξέρει από πού του ήρθε.
Ντόιννννννγκ, κεραμίδα το μετάλλιο. Το ήλπιζε στα κρυφά, το ονειρεύτηκε στον ύπνο του, το έκανε τάμα, αλλά δεν έφτασε στο σημείο να κάνει πρόβες γιατί ήξερε τον ανταγωνισμό. Μόνο ένα θαύμα θα τον έσωζε.



Αμ το άλλο????????????? ενώ λέει, δικαιούμαι ΄εγώ΄ να πάω στην Ολυμπιάδα βάση των επιδόσεών μου, έρχεται η ομοσπονδία και σου λέει:
«οοοχι gademissa, δεν θα πας εσύ που το δικαιούσαι και έχεις την καλύτερη φυσική κατάσταση και επίδοση και έχεις λιώσει στις προπονήσεις,
αλλά θα πάει η άλλη, που είναι πιο πεταχτούλα, πιο χώστρα, έχει πιο μακριά νύχια, φοράει πιο έντονο λιπγκλος, φοράει πιο in μπιχλιμπίδια, έχει σπόνσορες που πλερώνουν το ‘αγνό ελαιόλαδό μας’, και έχει πιεί και τα φαρμακάκια της η κοπέλα. Εχει κάνει θυσίες η ντοπαρισμένη! Εχει τετραπλασιάσει το μέγεθος της καρδιάς της, έχει ξεκινήσει αργά αλλά σταθερά την αλλαγή φύλου, εχει ριψοκινδυνέψει τη ζωή της την ίδια, άρα δικαιούται αυτή να πάει στην Ολυμπιάδα.
Εσύ η ‘καθαρή’ που πας κορίτσι μου? γυμνή στ αγγούρια???»


Κάτι τέτοια, απ ότι ακούω, είναι σύνηθες φαινόμενο αλλά κανείς ποτέ δεν μιλάει. Περνάν στα ψιλά γράμματα. Αλλά ακόμα και αν βγεί μια τέτοια ιστορία, θα παρουσιάσουν τον αδικημένο ως βλάκα και τρελό!

Παντού βασιλεύει η αδικία... Ασε με μωρέ, ΒΑΡΕΘΗΚΑ.







Τι? Τι ρώτησες??? Για τον «σουρτούκη»??? Τον παρολίγον γκόμενό μου? Ασε μη μιλήσω και γι αυτόν γιατίιι….άϊντε!

Όλα τα ανώριμα μωρά σε μένα πέσαν? Αλλά πριν τον σιχτιρίσω και τον διαολοστείλω ευτυχώς που τηλεφώνησα στην ‘φίλη την ξενιτεμένη’ που καταλαβαίνει τον πόνο μου, και με ηρέμησε. Όταν ακούω την φωνή της, δεν ξέρω, αλλά κατά έναν περίεργο τρόπο με ηρεμεί! Και χάρη σε αυτήν ο «σουρτούκης» υπάρχει ακόμα στη ζωή μου.

Μέχρι να του δώσω μια κλωτσιά, να πάει στη μαμάκα του, να μάθει πως συμπεριφέρονται στις γκόμενες, να μάθει πώς φλερτάρουν, να σταματήσει να γκρινιάζει σαν γυναικούλα, και τότε όταν γίνει άντρας τα ξαναλέμε.

Αλλά ας μη βιάζομαι να τον κρίνω γιατί « έτσι είναι όλοι οι άντρες, μεγάλα μωρά, μεγαλομπεμπέδες» μου είπε χαρακτηριστικά η ‘φίλη η ξενιτεμένη’. Όπως επίσης τον σύγκρινε με δικούς της παλιούς γκόμενους και τον βρήκε μάλιστα και πολύ καλύτερο!!!! Ήμαρτον!

Αλλά θα τα πω άλλη ώρα.






Να σου πώ....... ναι, σε σένα το λέω «ατρόμητη φίλη» μου... αν με έψαξες και κατάλαβες ποιά είμαι, σε παρακαλώ μην με διαβάζεις. Στο ζητώ σαν χάρη, στη φιλία τόσων χρόνων, μην διαβάζεις αυτά που γράφω...... δεν μπορώ να εκφραστώ ελεύθερα αν ξέρω ότι με διαβάζει κάποιος γνωστός μου.....

ουφφφφφφφφ...........

:(

Ε, αφού δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό……

Είδα και απόειδα, έγραψα λυπητερό ποστ, παρακάλεσα, φώναξα, ικέτεψα αλλά κανείς δεν γύρισε στην πόλη. Ολοι προτίμησαν τις δροσερές παραλίες απ την παρέα της σκασμένης gademissas. Ετσι και γω ….. είπα να πάω να τους βρω.



Γιουχουυυυυυυυυυυ ήρθε επιτέλους και η σειρά μου. Φεύγω για διακοπέεεεεες!

Βέβαια θα προτιμούσα να πάω με γκόμενο, αλλά και οι ‘ατρόμητες’ μια χαρά είναι. Και μάλιστα φέτος, για κάποιο περίεργο λόγο είμαστε πιο ανεκτικές οσον αφορά τις παραξενιές μας……



……..






……..







……..







…….










Εεεεεεε καλά, εντάξει, αφού επιμένεις θα στο πώ. Υπάρχει περίπτωση εκεί που θα πάμε να έρθει να μας βρει και ο ‘σουρτούκης’.
"Μπορεί να περάσουμε με την παρέα μου απο κείνα τα μέρη " είπε……

……………μμμμμμμμ …….
Aπ τη μία δεν θέλω να έρθει γιατί δεν είμαι σίγουρη αν θέλω και αν μπορεί να γίνει κάτι μεταξύ μας. Αλλά απ την άλλη η ερωτική αφυδάτωση και η σχεδόν χρόνια μοναξιά δεν μ αφήνουν να σκεφτώ λογικά, όσο και αν προσπαθώ.


Λοιπόν, κάτι μου λέει ότι η παρουσία αυτού του ‘σουρτούκη’ στη ζωή μου θα έχει και συνέχεια. Δεν μπορώ τώρα να μιλήσω γι αυτόν γιατί πρέπει να ετοιμαστώ για το ταξίδι.




Adios amigoooooooos!!!!!!!!!!

Γυρίστε πίσω στην πόλη όλοι σας. Ακούτεεεεεεεε???

......και μέσα στην απίστευτη βαρεμάρα μιας Αυγουστιάτικης νύχτας,

όταν όλοι έχουν φύγει για διακοπές και η πόλη είναι άδεια,

όταν βγαίνεις στο μπαλκόνι και αντικρίζεις απέναντι μόνο κλειστά παντζούρια και αναποδογυρισμένες πλαστικές καρέκλες,

όταν μέχρι και οι μηχανόβιοι την 'κάναν' για άλλες εξοχικές γειτονιές όπου με τις κομμένες εξατμίσεις τους θα φέρουν τους ξέγνοιαστους κατοίκους στα πρόθυρα καρδιακής προσβολής ή σοβαρής ψυχικής διαταραχής,

όταν τα τζιτζίκια δεν τζιτζάν πια στην άδεια από δέντρα πόλη,

όταν ο ιδρώτας έχει ποτίσει την γούβα του καναπέ μου μπροστά από την tv,

όταν πηγαινοέρχομαι μία στην τηλεόραση και μια στο facebook ψάχνοντας μάταια για αλλαγή παραστάσεων μέσα στα 2 κουτιά,

οταν τα ίδια ζουν και οι φίλες μου, και όλες βαριόοοοοοομαστε του θανατά μετρώντας μέρες μέχρι την αναχώρηση.......




Ενα μήνυμα στο inbox ΜΟΥ από κάποιον ΔΙΑΣΗΜΟ ανθρωπο της τέχνης που έχω ως 'friend' με έκανε να πετάξω απ την χαρά μου. Και γέμισε αυτό το ανούσιο κατα τ άλλα Αυγουστιάτικο βράδυ με την προσμονή μιας φιλόδοξης 'φαντασίας' (κάτι είναι κι αυτό) όπου εγώ θα είμαιι........θα είμαιιιι........χμ.......... τι να γίνω αυτή τη φορά?..... Α το βρήκα, θα γίνω μια νεαρή και άσημη ηθοποιός που περνάω από οντισιόν ........... καιιι ............ με το που διαβάζω το κείμενο αυτού του ΔΙΑΣΗΜΟΥ friend μου, αναγνωρίζει σε μένα την μούσα του που έψαχνε τόσα χρόνια, καιιιι ........... καιιιιι .................... με πηγαίνει στην Miramax ή στην United Artists ή κάπου εκεί τέλος πάντων, γιατί αυτός έχει τα κονέ και τις γνωριμίες και εγώ το ταλέντο και το κατιτίς μου, και γίνομαι μεγάλο αστέρι του Χόλυγουντ χωρίς καμία απολύτως προσπάθεια!



Οχι όπως ο καημένος ο Ρουβάς που πήγε, ταλαιπωρήθηκε, και τίποτα δεν έκανε.

Oύτε όπως ο Κώστας Σόμμερ που όσο και να φούσκωσε τα ζυγωματικά του, ή να στοκάρισε τα δόντια του, ή να χόρεψε ημίγυμνος τον λάγνο φιδίσιο χορό της μπάρας, ή να βγήκε φωτό με διάσημους ηθοποιούς (οι οποίοι δεν ξέραν τι κάναν οι έρμοι γιατί τους τύφλωνε το άσπρο λαμπυρίζον δόντι του), πάλι στα βρώμικα πλακάκια της Αθήνας τον βλέπω να περπατάει, και να τρομπάρει τα μούσκλια του στα χαζοσίριαλ της ελληνικής τηλεόρασης .

Oύτε όπως ο ταλαντούχος Νίκος Ψαρράς, το δικό μας παιδί που έφυγε νέος για την Νέα Υόρκη, και σε λίγα χρόνια γύρισε γέρος και κουρασμένος, λες και οι ξένοι να του ρούφηξαν τη ζωή και το όνειρο.




Εγώ όμως με το 'τζά' γίνομαι η νέα Μέριλ Στρίπ , η Bette Davis, η Cate blanchett, η Vanessa Redgrave και ....... πωπωωω τέλεια φαντασία, πάω γρήγορα να την οπτικοποιήσω στον ύπνο μου!!!!